به نام حضرت عشق

به نام حضرت عشق

آموزش

درباره ...

لوگوي من

منوي كاربردي

موزيك

اطلاعات شما

ساعت و تاریخ

منوي اصلي

نويسنده

موضوعات

آرشيو

لینک دوستان

لینک های روزانه

جستجو گر

آمار وبلاگ

طراح قالب

من اگر اشک به دادم نرسد مي شکنم ( )

وقتی به کویر دلم رسیدم......تو رو مثل یه گل سرخ وسطش کاشتم
وقتی شبنم برگات مثل مروارید ساده و بی ریا دیدم.....
یاد بارون اشکام که تو تنهایی و غربت ریختم افتادم*
وقتی به برگات رسیدم اونارو مثل حرفامون نرم و لطیف دیدم*
وقتی نزدیک شدم که بوت کنم.....مستم کردی و نتونستم ازت جدا بشم*
وقتی به ریشت رسیدم.....یاد عشقمون افتادم که ریشهاش همیشه تو دلمون باقی می مونه*
اینه اون راز گل سرخ که ازش دم میزدم*

با تو ، از نام تو هم آبی ترم

خلوتی سرشار از نیلوفرم

عشق ، همرنگ نگاهت می شود

وقتی از چشم تو ، نامی می برم

لحظه های تازه ات را مثل گل

می گذارم لابه لای دفترم

وقتی از دست زمین و آسمان

لعنت و دشنام ، می ریزد سرم؛

خستگی های خودم را ، پیش تو

در کنار دفترم می گسترم

بعد از آن ، حرف دلم را بیت بیت

اندک اندک ، بر زبان می آورم

ما دو تا ، از خویش خالی نیستیم

تو لجوجی ، من پر از شور و شرم

گرچه تو از من ، کمی شیدا تری

من هم از تو ، اندکی عاشق ترم

تو اگر یک لحظه پروازم دهی

شاید از هفت آسمان هم ، بگذرم.

عشق ،‌تصوير جاوداني ماست

يادگار تب جواني ماست

با همين سادگي و بي رنگي

عشق ،‌نقاش ماست ، ماني ماست :

در زمين اين « سيا قلم » هايش

طرح دنياي آسماني ماست

عشق ، اين واژه ي به ظاهر گنگ

به وضوح غم نهاني ماست

خبر از جاي ما چه مي گيري ؟

عشق ،‌تمثيل لا مكاني ماست

سمت خوبي ،‌دو كوچه مانده به دوست

اين خودش ،‌بهترين نشاني ماست

عشق ، چيزي است مثل يك لبخند

كه نمودار مهرباني ما ست

عمر بي عشق ما ، مصادف با :

مرگ جانسوز و ناگهاني ما ست

بايد از او مواظبت بكنيم

عشق ، ميراث باستاني ماست

حتی فراق و حوصله یعنی عشق

نقد دلم به نسیه ی دیدارت

زیبای من ! معامله یعنی عشق

ناکام مانده جبر زمان ، حتی

در حل این معادله ، یعنی عشق

بار دگر مرا متولد کرد

قابلترین قابله یعنی عشق

شوری فتاده در همه ذرات

آغاز فصل چلچله یعنی عشق

یک نیمه شب به پای دلم بنشین

راز و نیاز و نافله یعنی عشق

من این غزل به وزن تو می گویم

با قیمتی ترین صله یعنی عشق

باید تلافی شب هجران کرد

روز وصال هم گله یعنی عشق

باید رسید ، مسلک ما این است

صحرا و خار و آبله یعنی عشق

تنها هدف ، خرابی دلها بود

طوفان و سیل و زلزله یعنی عشق !

لینک مطلب .:.

نوشته شده توسط امید قنبری در شنبه بیست و هشتم بهمن 1385 ساعت 21:23

مطالب پیشین